SHARE

Brdo Gorica (103 m.n.v), istog imena kao i ono po kome je Podgorica dobila ime, sa njim ima samo zajednički naziv. Riječ je o, za javnost slabo poznatom uzvišenju koje se nalazi na zapadnom dijelu Podgorice. Sa sjevera, zapada i juga je omeđen naseljem Gornja i Donja Gorica (koja su nekad pa sve do Momišića zvana Čičkovo polje), dok na istoku je oivičeno rijekom Moračom.

Kao i na Dajbabskoj gori drveća ima samo u ivičnom dijelu huma dok ostatak brda je kamenit i obrastao travnatom vegetacijom. Od saborne crkve Svetog Đorđa u Donjoj Gorici do vrha brda je probijen makadamski put na kome se nalazi radio predajnik. Kao što Morača razdvaja brda Goricu i Malo brdo takođe i u ovom slučaju ona predstavlja liniju razdvajanja između ovog huma i Dajbabske gore. Brdo je slabo posjećeno i to od strane malobrojnih pastira i stanovnika Donje i Gornje Gorice.

Radi se o krečnjačko-travnatom humu na istoku Podgorice u reonu Lješkopolja. Pruža se pravcem sjeverozapad-jugoistok. Visoko je (103 m.n.v.). Brdo je kamenito i obraslo travom. Uzvišenje se protezalo sve do obale Morače dok se nije probio put koji povezuje Podgoricu sa Cetinjem i primorjem.

Na brdu se mogu jasno vidjeti škrape i kamenice kao krečnjački oblici reljefa. Od erozija zastupljene su: kraška (korozija), pluvijalna, temperaturno razoravanje, denudacija, biogeno razoravanje. Kraška erozija je dosta dobro izražena na ovom uzvišenju. To se može vidjeti kroz škrape čije su bridine tipa sječenica. Značajan dio brda je obrastao krečnjačkom masom. Pluvijalna erozija je zastupljena tokom čitave godine. Temperaturno razoravanje je najjače u ljetnjim mjesecima. Denudacija je zastupljena na istočnoj strani brda jer je taj dio miniran zbog bivšeg kamenoloma i puta koji povezuje Podgoricu sa Cetinjem i primorjem pa se spiranje dešava na ogolićenoj stijenskoj podlozi. Biogeno razoravanje je najviše izraženo kroz korijenski sistem samoniklih trava, ljekovitog bilja, a manje kroz korijenski sistem niskog rastinja i drveća srednje visine.

Na jugu uzvišenja postoje dvije pećine i to Ladnica i Mačkina jama.

Ladnica je dobila ime, jer se ranije u nju čuvalo mlijeko, a iz nje je izbijao hladan vazduh koji je štitio da se namirnica ne pokvari. Ladnica ima veliki otvor (otprilike 3 m u visinu i isto toliko u širinu) koji se naglo sužava na lijevo. Otvor koji povezuje pećinske dvorane sa ulazom je skoro zatrpan od strane mještana. Zna se pouzdano da se prolazeći kroz nju može izaći u Mačkinu jamu. Tokom drugog svjetskog rata u Ladnicu su se krili podgoričani tako da su i posle rata u nju mještani nalazili bombe i ostalo naoružanje. Takođe jedan pećinski tunel se odvaja i vodi ka crkvi Svetog Đorđa koja se nalazi 2 km zapadnije na suprotnom kraju brda. Ulaz je zagrađen starom kućom koja se nalazi ispred samog ulaza.

Mačka je davno ušla u Ladnicu i izašla 30 m zapadnije na otvor koji se zbog tog događaja prozvao Mačkina jama. Ulaz u Mačkinu jamu je uzak i dosta zatrpan pa se u njega ne može provući bez prethodnog čišćenja. Ladnica i Mačkina jama se nalaze paralelno jedna do druge na 30 m razdaljine. U obje postoji voda, ali do danas ovi tuneli i pećinske dvorane nisu istraženi.

Brdo je nadzemno hidrološki suvo bez stalnih izvora i vrela ali u pećinama postoji voda. Nije ispitano da li je ima tokom cijele godine.

Na 20 m od brda Gorica sa njegove sjeverozapadne strane nalazi se saborna crkva Svetog Đorđa iz XIX vijeka.  Skrajnuta, o kojoj se zna isto koliko i o samoj Gorici. Nalazi se u naselju Gornja Gorica, u Lješkošpolju.

U zapadnom dijelu uzvišenja nedaleko od vrha brda nalazi se po kazivanju mještana nekropola za koju nije utvrđeno iz kojeg doba potiče, a na vrhu brda se nalazi osmatračnica iz II svjetskog rata pored koje se nalazi radio predajnik i metalni krst.

Pripremio: Strahinja Živaljević

Literatura:

Radojičić, B. (2008): Geografija Crne Gore-Prirodna osnova, knjiga I, DANU, Podgorica.

Radojičić, B. (2015): Crna Gora-Geografski enciklopedijski leksikon, Filozofski Fakultet Nikšić, Nikšić.

Petrović, D., Manojlović, P. (2003): Geomorfologija, Univerzitet u Beogradu, Geografski Fakultet, Beograd.

Šiljegović, B. (1959): Vojna Enciklopedija, Beograd.

Prostorno-urbanistički plan Glavnog grada Podgorica, do 2025. godine (http://podgorica.me/db_files/Urbanizam/PUP/pup.pdf)

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here