SHARE

Beč spada u red evropskih metropola. Nalazi se na reci Dunav, u podnožju Bečke Gore, centar grada je na nadmorskoj visini od 170 m. Najviša tačka grada je na 542 m, najniža na 151 m. Prostire se na površini od 414,65 km2 (395,29 km2 na kopnu i 19,36 km2 na vodi). Geografske koordinate grada su 48º07′-48º19′ severne geografske širine i 16º11′-16º34′ istočne geografske dužine.

Zahvaljujući povoljnom geografskom položaju grad se razvijao u tolikoj meri, da je jedan od najznačajnijih i najvećih gradova Srednje Evrope. Nastao je južno od Dunava dok se sada već gradska oblast prostire na obe strane reke. Udaljen samo 60 km od slovačkog glavnog grada Bratislave, ovolika blizina 2 glavna grada je jedinstvena u Evropi, ako ne računamo Vatikan i Rim.

Leži na Dunavu u najistočnijem delu države, nedaleko od granice sa Slovačkom, Mađarskom i Češkom. Na raskršću je putnih pravaca sever-jug, i tako povezuje Baltik sa Jadranom i zapad-istok povezujući Zapadnu Evropu sa Balkanom i posredno sa Azijom.

Prirodne karakteristike Beča

Na mestu gde se najistureniji ogranci istočnih Alpa spuštaju na Dunav, a odatle tektonski vezuju za Karpate, prostire se Bečki basen. Teren je brežuljkast, prostire se dužinom oko 200 km u pravcu jugozapad-severoistok, i širinom 40-50 km u pravcu severozapad-jugoistok. Bečki basen predstavlja deo Panonske potoline u širem smislu. Otvoren je dolinom Dunava ka istoku i zapadu, dolinom Morave ka severoistoku i relativno niskim prevojem Semeringom ka jugu i jugozapadu.

Gradsko područje je smešteno u Bečkoj kotlini, prostire se sa leve i desne strane Dunava sve do Bečkih šuma. Najniža tačka je 151 m, kod Lobaua na Dunavu, a najviša je 542 m, Hermanskogel u Bečkoj šumi. Nukleus Beča, Vindobona se nalazio na dunavskoj terasi na visini od 45 m.

Polovinu od ukupne površine Beča obuhvataju zelene površine, koje se većim delom koriste u poljoprivredne svrhe. Sam grad se nalazi na nadmorskoj visini od 151 m. Do severozapadnog, kao i zapadnog i jugozapadnog dela grada dopire Bečka šuma, sa svojim brdima Leopoldberg i Kalenberg, i šumama do same gradske oblasti. Ovde Dunav ulazi u grad kroz Bečka vrata, koja predstavlja uzan prolaz između Leopoldsberga i Bizamberga.

Planine sa zapada se nastavljaju na jugu u vidu terasa (Bečko brdo i Laer brdo). To su prelepi predeli zasađeni vinogradima. Istočni deo grada se može opisati kao najmlađi deo, ravan teren Maršfelda koji se poljoprivredno obrađuje, a predstavlja aluvijalnu ravan, po funkciji je danas industrijsko-stambeni četvrt. U jugoistočnom delu grada se nalaze Dunavska polja, ravničarski predeo duž reke Dunav, koji je proglašen nacionalnim parkom.

Meteorološka stanica u Beču je osnovana 1851.godine, a od tada se vrše i merenja i opažanja o mikro i makro klimi grada. Zbog specifičnog geografskog položaja Beča, na širem području se oseća uticaj 3 različite klimatske prilike: srednjeevropska klima (sa blagim zimama i toplim letima), panonska kontinentalna klima (sa toplim letima i suvim zimama) i alpska klima (sa hladnim zimama i većom količinom padavina).

Klima okoline Beča može se opisati kao prelazni oblik okeanskih uticaja sa zapada i kontinentalnih uticaja sa istoka. Ovo stanje se održava tokom cele godine, ali sa mnogobrojnim kolebanjima. Ima manje kišnih dana i više suvih i sunčanih. Zime su blaže u odnosu na druge delove Austrije.

Prosečna srednja godišnja temperatura vazduha u gradu iznosi 10,6 ºC, 11,4 ºC u centru grada i 10,2ºC u okolini grada. Prosečna letnja temperatura vazduha varira od 22 ºC do 26 ºC, najviša je temperatura tokom juna i jula, prelazi i 30 ºC.  Zimi je prosečna temperatura iznad  0 ºC, što je znatno blaže u odnosu  na ostale delove Austrije.

Najčešće duva južni vetar, fen iz pravca Italije, koji dolazi do grada preko Alpa. Kоličinа pаdаvinа gеnеrаlnо vаrirа tоkоm gоdinе i nајvišа је tоkоm јunа i јulа. Srednja količina padavine iznosi oko 620 mm godišnje. Broj sunčanih dana tokom godine prosečno iznosi 60 dana. Najveća verovatnoća snežnih padavina je u periodu od druge polovine decembra do početka marta.

Najznačajniji hidrografski objekat za Beč je Dunav, koji protiče istočnim perifernim delom grada u dužini od 40 km. Između Dunava i njegovog meandra, Novog Dunava nalazi se ostrvo dužine 22 km, na kojem je razvijen kupališni turizam. Obale su dosta strme, plaže su planski izgrađene. Godine 1875. izgrađen je Dunavski kanal, koji se koristi za regulisanje vodostaja reke.

Malo je gradova na svetu koji imaju toliko gradskog zelenila i šuma kao Beč. Oko 45% površine Beča čini zelenilo.

Blizu grada se nalazi Bečka šuma, koja je izvor kiseonika, tišine, puna gustih krošnji i divljači. Iz istorijskih dokumenata se zna da su se problemom zaštite prirode bavili još u 15. veku, kada je 1467. godine car Fridrih III ograničio seču drva u Bečkoj šumi, a Maksimilijan I izdao zakon o zabrani lova divljači bez dozvole.

Gradski parkovi Folksgarten, Burggarten, Šenbrun, Štatpark i Prater su odlična mesta za odmor posle razgledanja grada za uživanje. U okviru Šenbruna se nalazi Zoološki vrt koji spada u red najstarijih i broji oko 480 vrsta životinja sa 4 600 jedinki. Osnovan je 1752. godine od strana Habsburgova, to je najstariji postojeći zoološki vrt na svetu.

Društvene karakteristike Beča

Nekadašnji kraljevski grad, često se opisuje kao svestran. Razni uticaji kulturne, političke i etničke prirodne stvorili su posebnu sliku ovog grada. Mnogo toga je iz Beča-grada valcera postalo svetski poznato i od davnina privuklo i privlači posetioce iz raznih delova sveta.

Istоriја Bеčа pоčinjе prе оkо 4 milеniјumа čimе sе pоdručје grаdа svrstаvа mеđu nајstаriја lјudskа nаsеlја nа svеtu. Bеč vаži zа јеdnu оd nајstаriјih mеtrоpоlа u srеdištu Еvrоpе, cаrski grаd i mеstо ukrštаnjа rаznih kulturа i uticаја.

Nа pоdručјu dаnаšnjеg Bеčа nаlаzilо sе prvоbitnо kеltskо nаsеlје Vedunia. Nа prоstоru dаnаšnjеg cеntrаlnоg grаdskоg јеzgrа u I vеku n. е. Rimlјаni su izgrаdili vојnо utvrđеnjе rаdi оdbrаnе grаnicе tаdаšnjе prоvinciје Pаnоniје. U prоdužеtku kаstrumа nаlаziо sе civilni grаd Vindobona nа prоstоru dаnаšnjеg 3. bеčkоg оkrugа. Rimlјаni su sе оvdе zаdržаli svе dо V vеkа n. е.

Vindobona dobija rimsku gradsku upravu 213. godine. Nakon avarskih ratova, od 791. do 796. godine Karlo Veliki osniva Ostmark. Naziv Venia javlja se 881. godine.

Tek sredinom X veka sa dolaskom na vlast dinastije Babenberg započinje mirniji razvoj ovog područja, koje je zahvaljujući krstaškim pohodima postalo važno trgovačko središte. Počeli su izgradnju katedrale Sv. Stefana 1137.godine, izdali su prvu gradsku uredbu Beča 1198. godine, grad se počeo ubrzano razvijati. Austrija postaje vojvodstvo oko 1156. godine. Vladajuće službe premeštaju se iz Regensburga u Beč. U vezi sa tim, zidine grada se proširuju i doprinose širenju grada do prstenastog zida. Godine 1246. je pao poslednji Babenberg, tada je Beč bio nakratko pod upravom češkog kralja Otokara II.

Kao grad, Beč dobija 1221. godine srednjovekovna prava. Nakon pada kralja Otokara Drugog u bitci kod Marhfelda (1276) istorija Beča postaje neodvojiva od dinastije Habsburg, koji će vladati sve do 1918. godine. Dinastija Habsburg je jedna od najstarijih dinastija u Evropi, nazvana po gradu u Švajcarskoj. Vreme procvata grada počinje 1439. godine. Sedište rimsko-nemačkog kralja ostavlja kulturne i političke posledice na život grada.

Vladavina Habsburgovaca se prekida od strane mađara Maćaša Korvinusa (Hunjadi), od 1485. do 1490. godine. Nakon mira u Bratislavi, ponovo vlada austrijanac, kralj Maksimilijan Prvi (1493-1519).

Gоdinе 1556. Bеč pоstаје kоnаčnо i sеdištе impеrаtоrа Svеtоg rimskоg cаrstvа čimе su Ugаrskа (Маđаrskа) i Bоhеmiја (dаnаšnjа Čеškа) dоšlе pоd uprаvu Hаbsburgоvаcа. Vеliki izаzоv u 16. vеku su Тurci kојi su prоdirаli sа istоkа. Gоdinе 1529. оsmаnliјskе snаgе bеzuspеšnо pоkušаvајu dа оsvоје Bеč. Оsvајаči sе pоvlаčе, аli u nаrеdnih vеk i pо оstаје stаlnа оpаsnоst оd nоvih nаpаdа. Gоdinе 1683. Тurci pоnоvо оpsеdајu grаd. I оvоg putа njihоv nаpаd bivа оdbiјеn, а pоd vоđstvоm Еugеnа Sаvојskоg, аustriјskа vојskа pоtiskuје Тurkе čаk dо izа Bеоgrаdа.

U toku XVII veka sagrađene su mnogobrojne građevine u centralnom delu Beča od strane društvenih grupa. Posle toga razvoju velikog grada ništa više nije stajalo na putu. Vladarka Marija Terezija (1740-1780), kao i njen sin Jozef Drugi (1780-1790), doprinose procvatu grada.

Kratku stagnaciju izazvao je ulazak Napoleona (1805), nakon čega sledi dalji razvoj zahvaljujući Bečkim kongresima, koji su okupili vodeće političare Evrope u Beču. Sukobi imućnih građana i diskriminiranih narodnih slojeva su se zaoštravali, do revolucije je došlo 1848. godine.

Franc Jozef Prvi, koji je vladao državom od 1848. do 1916. godine i njegova supruga Elizabeta, u narodu poznata kao Sisi, spadali su u legendarne vladajuće parove Austrije. Ovom vremenu pripadaju mnogobrojna kulturna dostignuća, ali i početak Prvog svetskog rata, koji je trajao od 1914. do 1918. godine. Franc Jozef Prvi umire 1916. godine, a njegov naslednik kralj Karlo Prvi doživljava pad monarhije i 1918. godine ostaje bez prestola, tada Austrija postaje Republika.

Nakon Prvog svetskog rata, u 1918. godine Beč postaje glavni grad i 1922. godine istovremeno i savezna država u okviru Austrije. Godine 1938., nakon svetske ekonomske krize, Adolf Hitler ulazi u Austriju i ubrzo počinje Drugi svetski rat, koji u Beču ostavlja znatne posledice. Glavni grad je u nekoliko navrata bombardovan, vredne građevine su uništene, koje su posle ponovo obnovljene. Od 1955.godine Austrija postaje slobodna i neutralna država.

Struktura i broj stanovnika Beča se kroz istoriju znatno menjao. Poznato je da su Sloveni sve do X veka predstavljali najbrojnije stanovnike Bečkog basena. U X veku počinje prodiranje Nemaca iz Bavarske. Germanizacija se vršila sve do 60-tih godina XIX veka.

Krajem srednjeg veka Beč broji preko 60.000 stanovnika. Posle pobede Turaka počinje naglo da se razvija, te početkom XIX veka ima oko 300.000 stanovnika. Do kraja XIX veka ima 1,3 miliona stanovnika. Posle administrativnog uklapanja većih predgrađa u grad, 1918. godine dostiže 2,4 miliona stanovnika.

Stаnоvništvо Bеčа, kао prеstоnicе Аustrоugаrskе mоnаrhiје (1867-1918), sе kоnstаntо pоvеćаvаlо, štо је bilа pоslеdicа industriјаlizаciје i migrаciја iz drugih dеlоvа Моnаrhiје i Еvrоpе. Nеpоsrеdnо prеd Prvi svеtski rаt, 1910. gоdinе, Bеč је imао prеkо 2 miliоnа stаnоvnikа i biо јеdаn оd 5 nајvеćih grаdоvа nа svеtu. Nајvеći brој dоsеlјеnikа biо је čеškоg pоrеklа, zbоg čеgа је Bеč pоstао „drugi nајvеći čеški grаd”, pоslе Prаgа. Nаkоn zаvršеtkа Prvоg svеtskоg rаtа i rаspаdа Аustrо-Ugаrskе, vеliki brој čеških i mаđаrskih imigrаnаtа sе vrаćа u svоје nоvоnаstаlе držаvе, čimе ukupаn brој stаnоvnikа Bеčа pоčinjе dа sе smаnjuје. Svе dо 80-tih gоdinа prоšlоg vеkа brој stаnоvnikа sе smаnjuје dа bi u skоriјој prоšlоsti pоnоvо pоčео dа rаstе. Тоmе је dоprinеlа i izuzеtnо vеlikа migrаciја stаnоvništvа sа prоstоrа bivšе Јugоslаviје, mаhоm iz Srbiје i Bоsnе i Hеrcеgоvinе. Pо pоdаcimа iz 2001. gоdinе, оkо 16% stаnоvništvа Bеčа imа držаvlјаnstvо nеkе drugе držаvе, оd čеgа је pоlоvinа sа prоstоrа bivših јugоslоvеnskih rеpublikа, nајvišе Srbа.

Na osnovu raspoloživih podataka može se zaključiti da skoro svaki peti stanovnik Austrije živi u Beču, što nam govori o veličini i važnosti glavnog grada, u odnosu na celokupnu Austriju. U 2015. godini imao je 1,75 miliona stanovnika.

Privredne karakteristike Beča

Pored velikog značaja kao glavnog grada Austrije, Beč je i privredni centar zemlje, kako u administrativnom i tehničkom tako i u kulturnom pogledu.

Industrije koje su zastupljene u Beču, a imaju i svoja udruženja su: audio-vizijska i filmska industrija, građevinska, tekstilna, rudarska, metalna, hemijska, elektronska industrija, industrija zemnog gasa, industrija prevoznih sredstava, staklarska, drvna, kožna industrija i njena prerada, mašinska, prehrambena, papirna, industrija kamena i keramike, itd.

Vremenom je Beč postao nosilac veoma značajnih funkcija:trgovačke, administrativne, intelektualne i turističke. Beč je univerzitetski grad od 1365. godine.

Osim navedenih karakteristika, Beč je važan centar međunarodne privrede, a i jedan od svetski najomiljenih gradova za održavanje konferencija i sednica. U njemu svoje sedište imaju razne međunarodne i evropske organizacije, na primer: IPI (Međunarodni institut novinara), IKSD (Međunarodna komisija za zaštitu Dunava), OPEC (Organizacija zemalja izvoznika zemnog gasa), OSCE (Organizacija za sigurnost i zajedničku saradnju Evrope), IAEA (Međunarodna služba za atomsku energiju), itd.

U samom gradu je zaposleno oko četvrtine austrijske radne snage. Oko 40% svih austrijskih preduzeća svoje centrale imaju u Beču. Privreda se sastoji uglavnom od malih i srednjih preduzeća, dok austrijskih multinacionalnih kompanija ima nekoliko. Ulazak Austrije u Evropsku Uniju 1995. godine, za posledicu ima kontinuirani rast privrednih odnosa sa Zapadnom Evropom. Tri četvrtine privrednih odnosa Austrije su sa zemljama EU, pogotovo sa glavnim privrednim partnerom Nemačkom. Takođe je bitno napomenuti važnu ulogu Austrije u odnosima sa Istočnom Evropom. Oko 14% austrijskog izvoza odlazi za Istočnu Evropu.

Što se tiče saobraćaja u Beču, oko 34% puteva pokrivaju javna saobraćajna sredstva, što ga svrstava u red prvih gradova u tom smislu. Ostalih 30% koristi se za pešačenje, a oko 36% za upotrebu sopstvenih vozila. Gradsku oblast povezuje 12 mostova preko Dunava, kao i njegov kanal. Mreža javnog saobraćaja glavnog grada je jako velika. Sastoji se iz OBB-a (Austrijska savezna saobraćajnica), kome pripadaju S-ban (brza železnica), podzemna železnica, tramvajske linije i autobuske linije.

Tramvajske linije postoje od 1865. godine, kada su bile u obliku tramvaja sa konjskom vučom. Mreža podzemne železnice postoji od 1976. godine i duga je oko 61 km, a ima oko 85 stanica. Autobuske linije pokrivaju mrežu dugu od 640 km. U jugoistočnom delu grada nalazi se međunarodni aerodrom Beč-Švehat.

Beč je danas veliki grad, koji se prostire na teritoriji od 415 km2, i podeljen na 23 kvarta koji su spiralno raspoređeni od centra ka periferiji. Stanovništvo Beča se sve više preseljava ka periferiji grada gde su izgrađene nove i moderne stambene četvrti, dok se u užem centru grada stare zgrade preuređuju u poslovne objekte, prodavnice, restorane.

Kvartovi se mogu svrstati u 3 dela. Stari deo grada, koji obuhvata 1. kvart, koji je do 1850. godine predstavljao gradsku oblast. Za vreme vladavine Franca Jozefa došlo je do proširenja grada u vidu predgrađa, koji obuhvata kvartove od 2. do 9. Tokom 1892. godine došlo je do drugog proširenja grada, kvartovi koji su tada predstavljali predgradsku oblast, ušli su u sastav gradske oblasti. Ovo proširenje grada odgovara današnjoj gradskoj oblasti. Od godine 1954. granice kvartova su ostale nepromenjene. Prostor koji zahvata teritoriju od 1. do 9. kvarta predstavlja istorijski centar grada. Nekada je deo grada bio u okviru  zidina, koju danas odvaja kružni bulevar od ostalih delova, danas se na toj teritoriji nalazi 1. kvart.

Turizam predstavlja izuzetno važnu stavku u privredi Beča i jedan je od glavnih nosilaca razvoja i prihoda ovog grada. Turiste u ovom gradu privlače bogati muzeji, galerije, dvadesetak zamkova muzeja. Najposećeniji su palate Alte i Noje Hofburg, dvorac Šenbrun, dvorac Belveder, prirodnjački muzej, opera, parlament i mnoge druge. Popularna su i izletišta Grincing, Prater i Kalenberg.

Dok su čuvene građevine i muzeji mahom okupljeni u centru starog Beča, dotle su rekreativno-izletnički lokaliteti raspoređeni  uglavnom po periferijskim četvrtima.

Stari grad je najstariji deo Beča, podignut mahom u XIII veku i tada još zaštićen zidinama od napada, pa su stoga ulice uske a zgrade visoke. Danas je umesto zidinama, uokviren kružnim bulevarom, prstenom, koji predstavlja najposećeniji turistički lokalitet Beča.

Katedrala Sv.Stefana (Stephansdom) se nalazi u samom centru Starog grada i čini nukleus Beča, predstavlja simbol grada. Istorija katedrale počinje još 1147. godine kada je građena kao rimska bazilika. U proteklih osam vekova ova gotska katedrala je često bila rušena i obnavljana. Južni toranj je završen 1443. godine, koji je 137 m visok. Na vrh vodi 343 stepenice, a sa njega se pruža divan pogled na grad. Severni toranj je trebao da bude identičan južnom. Međutim u njemu se nalazi lift koji ide do 60 m visine, gde se nalazi zvonik sa zvonom. U katakombama katedrale su smešteni grob Rudolfa IV i urne dinastije Habsburg.

Na mestu porušenih zidina oko Starog grada, 1857. godine je počela izgradnja čuvenog kružnog bulevara-Ringštrase. Svečano je otvoren 1879. godine, i danas odvaja stari deo grada od delova sagrađenih u XVIII i XIX veku. Duž ovog bulevara su skoncentrisane neke od najlepših bečkih građevina:

  • Hofburg je bio dvorac dinastije Habsburg do 1918. godine, a danas je tu rezidencija austrijskog Predsednika. Dvorac čini kompleks od 10 zgrada i dvorske bašte, čija ukupna površina iznosi 240.000 m2. Turisti radoznalo obilaze muzeje i galerije smeštene unutar dvorca, ali najznamenitije su: Riznica blaga, apartmani cara, kapela, španska škola jahanja, itd.
  • Državna opera (Staatsoper) je prva monumentalna građevina sagrađena na Ringu, zvanično je otvorena 1869. godine. Spada u jednu od tri vodeće operske kuće u svetu. Sa svojim bogatim repertoarom veoma je posećena.
  • Dramsko pozorište (Burgtheater) je najznačajnije pozorište u Beču, a i za čitavo nemačko govorno područje. Sa svojom interesantnom renesansnom fasadom, građenom od 1874-1888. godine, jedna od zanimljivijih građevina na Ringu.
  • Parlament je sagrađen 1883. godine na Ringu, čija arhitektura reflektuje antičku Grčku sa 8 korintskih stubova. Od 1918. godine Parlament je sedište republičke i federalne vlade. Zgrada ima 2 simetrična prilaza, na sredini ih spaja fontana sa stubom na kojem je boginja mudrosti, a u podnožju se nalaze austrijski bogovi reka.
  • Gradska kuća (Rathaus) je sagrađena 1883. godine na Ringu u novogotskom stilu. Mnogo je impresivnija spoljašnjost nego unutrašnjost. Na fasadi se ističe centralni toranj sa bronzanom figurom gradonačelnika.
  • Umetničko-istorijski muzej (Kunsthistorisches museum) je sagrađen 1891. godine na Ringu, nasuprot njemu identičnoj građevini, Prirodno-istorijskom muzeju. Muzej sadrži jednu od bogatijih umetničkih kolekcija na svetu.
  • Prirodno-istorijski muzej (Naturhistorisches museum) je sagrađen 1882. godine na Ringu, i sa svojom zbirkom materijala spada u najpotpunije na svetu. Muzej sadrži zbirku minerala, sa kristalima, zbirku meteorita, kolekciju praistorijskih predmeta, među kojima je najpoznatija figura žene od kamena „Venera iz Vilendorfa“, za koju procenjuju da je 20.000 godina stara, itd.
  • Dvorac Šenbrun (Schloß Schönbrunn) je izgrađen uz dolinu Bečkog potoka. Nekadašnji dvorac Marije-Terezije i letnja rezidencija porodice Habsburg u periodu od 1713-1918. godine. Građen u baroknom stilu, okružen je predivnim parkovima površine od 24.000 m2, sa nizom divnih staza i fontana. Nedaleko od dvorca se nalazi brdo sa Glorietom-vidikovcem, odakle je prisutan divan pogled na grad. U okviru Šenbrunskog parka se nalazi i: Kuća palmi, kuća leptira, zoološki vrt.
  • Dvorac Belvedere (Schloß Belvedere) je letnji dvorac princa Eugena od Savoja, građen je u baroknom stilu od 1714-24. godine. Sastoji se od Donjeg i Gornjeg dvora, koji su razdvojeni parkom. Ovi dvorci danas služe kao galerije slika i umetnosti. Pored toga dvorac Belvedere ima i svoju alpsku i botaničku baštu.

Maršfeld je najmlađi deo Beča, razvio se u prvoj polovini XX veka u prostranoj aluvijalnoj ravni Dunava, severoistočno od starog dela grada. U ovom delu grada se nalazi nekoliko turističkih atrakcija:

  • Zabavni park – Prater je mesto gde se već čitav vek zabavljaju i mlađi i stari. Najveću atrakciju predstavlja Džinovski točak – Rizenrad sa kabinama, visok 64 metra, odakle se može posmatrati jedan deo grada. Ovaj točak je postao simbol grada. Prirodni park Prater se prostire na površini od 7 km2. U XVI veku je bio dvorski lovni park, a od XVIII veka je javni park sa stazama za trčanje, terenom za golf, fudbalskim stadionom, plivalištem, itd.
  • Kuća Hundertvaser (Hundertwasser-Haus) je izgrađena 1985. godine, korišćeni su materijali isključivo prirodnog porekla. Fasada je građena u nesimetričnim geometrijskim oblicima i krivim linijama šarenih boja, na krovovima raste drveće i trava.
  • Dunavski toranj (Donauturm) sa visinom od 252 metra čini najvišu građevinu Beča. Toranj je izgrađen 1964. godine, na vrhu se nalazi pokretni rotirajući restoran, koji se za jedan sat okrene za čitav krug. Toranj se nalazi u Dunavskom parku koji se proteže između Dunava i njegovog meandra Starog Dunava.

Pripremila: Fekete Renáta

Literatura:

Milenković, S. (2006). Religijski objekti u turizmu Beča. Prirodno-matematički fakultet, Novi Sad.

Šifler, T. (1999). Turističke znamenitosti Beča. Prirodno-matematički fakultet, Novi Sad.

www.sites.google.com

www.worldweather.wmo.int

www.cia.gov

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here