SHARE

Na raznovrsnost tipova zemljišta kao i biljnog i životinjskog svijeta na prostoru opštine Mojkovac uticali su: geološki sastav, raznolikost reljefa i klima. Na području Mojkovca sreću se sledeći tipovi zemljišta:
-U sjeverozapadnom, zapadnom i jugozapadnom dijelu opštine zastupljene su rendzine;
-U sjevernom, sjeveroistočnom i istočnom i južnom dijelu zastupljena su smeđa zemljišta na flišu, eruptivima i škriljcima;
-U dolini Tare i njenih pritoka zastupljeni su aluvijumi i aluvijalno-deluvijalna zemljišta. Ovakva zemljišta su mlada i heterogenog sastava. To su pretežno pjeskovito-ilovasta zemljišta i spadaju u jedna od najplodnijih zemljišta u mojkovačkom kraju, u onim krajevima gdje su naslage ovakvog zemljišta dosta debele dok na mjestima gdje su plitka njihova plodnost je veoma mala.

Područje Bjelasice je prekriveno smeđim kisjelim zemljištem čiju podlogu gradi fliš, škriljci i ređe eruptivi. Na krečnjačkim terenima Sinjajevine i Prošćenskih planina zastupljena su dva tipa zemljišta i to:
-rendzine na tvrdim krečnjacima, (plitka, vrlo plitka, šumska zemljišta, buavice i svi tipovi posmeđenih zemljišta), i
-smeđa zemljišta na krečnjacima.

Rendzine su boljeg kvaliteta od smeđih zemljišta u krečnjacima. Najveće prostranstvo mojkovačke opštine zauzimjaju šume oko 50%, livade i pašnjaci zahvataju oko 35%, dok šikare, kamenjari, vodene površine, njive, voćnjaci i izgrađeni prostor zahvata oko 15%. Učešće šuma u pojedinim planinskim krajevima je znatno veće i to u:  Žarima 77%, Bistrici 75%, Prošćenskim planinama 60%…

Vrba i jova se javljaju na pjeskovito-šljunkovitom zemljištu u dolini Tare, naročito na mjestima gdje rijeka meandrira. Šikare su zastupljene na strmim stranama iznad Gostilovine i Štitarice. Listopadne šume se javljaju na terenima nižim od 1000 m nadmorske visine. Međutim, iznad Gostilovine listopadni kat pruža se do 1500 m.n.v., što je posljedica temperaturnih inverzija i izrazite ekspozicije terena. Sa druge strane u Crnim podima šuma crnog bora se spuštila među listopadnu šumu. Listopadne šume su uglavnom mješovite, (hrast, bukva, jasen, breza…).

Četinarske šume su predstavljene: smrčom, jelom, crnim i bijelim borom, dok se u kanjonu Tare sreću tisa i munika.

Na višim terenima znatne površine zauzimaju pašnjaci u kombinaciji sa livadama. Mojkovački kraj bogat je šumskim voćem (jagoda, malina, borovnica i kupina).

Mojkovačka opština, prije svega planinska područja izuzetno su bogata ljekovitim biljem. Kantarion, hajdučka trava, divlji origano, lincura, uva, maslačak su samo neke od brojnih vrsta ljekovitog bilja. Zadnjih godina otvaranjem kompanije za izradu čajeva ,,Flores“ postoji otkup ljekovitog bilja. Osim ljekovitog bilja planine su bogate brojnim vrstama gljiva prije svega smrčkom i vrgnjem.

Osim raznovrsne flore ovaj kraj ima bogatu i raznovrsnu faunu. Raznovrsnost faune ogleda se kroz: zetsku mekousnu pastrmku, alpskog tritona, sokolove, jastrebove, sove, bijele rode, crni ibis, čaplje kašikare i druge. Ove vrste su karakteristične za prostor sjeverne Crne Gore. Od lovne divljači zastupljene su sledeće vrste: vuk, medvjed, zec, jelen, srne, divokoze, divlja svinja, fazan, plovke, potočna i jezerska pastrmka itd. U granicama nacionalnih parkova zabranjen je izlov divljači.

Na području opštine Mojkovac prostiru se dva nacionalna parka, NP Biogradska gora i NP Durmitor. Područja koja se nalaze u granicama pomenutih parkova nalaze se pod zaštitom države. U okviru nacionalnog parka Durmitor spada i dio kanjona Tare koji pripada Mojkovcu. NP Durmitor osnovan je 1952. godine i obuhvata područje od 39.000 ha.

Drugo zaštićeno područje je dio prašumskog kompleksa koji pripada mojkovačkoj opštini i u sklopu je NP Biogradska gora. Prašumski kompleks ima dugu istoriju zaštite. Naime, još 1878. godine ovaj komleks je bio pod zaštitom knjaza Nikole i tada dobija naziv ,,Knjažev zabran“. Za nacionalni park Biogradska gora sa Biogradskim jezerom proglašen je 1952. godine. Park obuhvata područje od 5.400 ha. U nacionalnim parkovima zabranjena je sječa šuma, kao i lov i ribolov.

Treće zaštićeno područje u mojkovačkoj opštini je uže područje oko vodoizvorišta u Gojakovićima. Ovo izvorište snadbijeva grad sa pijaćom vodom, na njemu je zabranjena sječa šuma, ali ne i lov.

Pripremio: Darko Smolović

Literatura:
Jevrić M. (1984): Stanovništvo opštine Mojkovac. Beograd.
Grupa autora (2008): Osnovi zaštite i unapređenja životne sredine. Kosovska Mitrovica i Beograd.
Prostorno urbanistićki plan Opštine Mojkovac do 2020.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here