SHARE

Opština Mojkovac nalazi se u sjevernoj regiji Crne Gore. Matematički položaj opštine određen je geografskim koordinatama: najsjevernija tačka nalazi se na 430 05′ SGŠ, koja je ujedno i najniža tačka opštine Mojkovac  i nalazi se na obali rijeke Tare; najjužnija tačka je vrh  Zekova glava na Sinjajevini, na 43054′ SGŠ; najistočnija tačka se nalazi na Mokrom Polju planina Bjelasica, 19040′ IGD; najzapadnija tačka se nalazi na vrhu Pećarac na Sinjajevini, 19021′ IGD. Mojkovačka opština ima površinu 367 km2. Zahvata izrazito planinsko područje u srednjem toku rijeke Tare između planina Bjelasice i Sinjajevine. Teritorija opštine Mojkovac graniči se sa opštinama: kolašinskom na jugu; šavničkom na jugozapadu; žabljačkom na zapadu, pljevaljskom na sjeveru, bjelopoljskom na sjeveru i istoku i sa beranskom na jugoistoku. Najniža tačka opštine se nalazi na nadmorskoj visini od 650 m, dok su najviši planinski vrhovi na Sinjajevini i Bjelasici. Veliki Pećarac na Sinjajevini ima visinu od 2042 m, tako visinska razlika između najniže kote i vrha Pećarca iznosi 1392 m.

2232

U današnjim granicama opština Mojkovac postoji od 1955. godine, spajanjem opština Polja iz sreza kolašinskog i opštine Mojkovac iz sreza bjelopoljskog. Granica između ove dvije opštine bila je rijeka Tara. U prošlosti Tara je činila državnu granicu između Crne Gore i Turske. Ulazeći u teritoriju opštine Mojkovac Tara mijenja pravac toka sjever-jug i teče od jugoistoka prema sjeverozapadu. I baš na mjestu promjene pravca kretanja Tare stvoreno je najveće proširenje u kompozitnoj dolini rijeke, dužine 9 km i širine 2,5 km. U ovom proširenju se razvilo gradsko naselje Mojkovac, koje je najznačajnije područje cijele opštine Mojkovac. Mojkovački kraj imao je tranzitni karakter još u doba Rima. Pretpostavlja se da je jedna sobraćajnica povezivala Skadar sa unutrašnjošću Raške. Tokom srednjeg vijeka, a naročito razvojem rudnika Brskova, preko ovog područja prolazili su važni putevi koji su povezivali primorske gradove Dubrovnik i Kotor sa Brskovom i gradovima srednjovjekovne Srbije. I danas područje opštine Mojkovac ima povoljan i značajan saobraćajno-geografski položaj. Nakon Drugog svjetskog rata pristupilo se popravci postojećih i izgradnji novih puteva. Kroz Mojkovac prolazi Jadranski magistralni put koji ga povezuje sa centralnim i primorskim dijelom Crne Gore na jednoj, i Bijelim Poljem, Beranama i unutrašnjom Srbijom, na drugoj strani. Ovaj putni pravac predstavlja kičmu drumskog saobraćaja na širem području, Jadranskom magistralom povezuje se Crna Gora sa Srbijom, takođe ovim putnim pravcem ostvaruje se veza sa Kosovom i Metohijom podsredstvom Ibarske magistrale. Kroz kanjon rijeke Tare probija se magistralni put koji povezuje Mojkovac sa Pljevljima, od mosta na Đurđevića Tari odvaja se put prema Žabljaku.  Planirana izgradnja autoputa Podgorica-Mataševo, odnosno Bar-Boljari, u velikoj mjeri će skratiti put prema Podgorici, a tunel Sozina još više skraćuje put prema moru.

Izgradnjom željezničke pruge Beograd- Bar 1976. godine, koja prolazi kroz središnji dio opštine Mojkovac ovaj kraj je dobro povezan sa užim i širim okruženjem. Prugom je Mojkovac udaljen 80 km od Podgorice, 135 km od Bara, a od Beograda 340 km. Izuzetan značaj pruge Beograd-Bar ogleda se u velikom transportu putnika i roba. Transport putnika je veoma bitan na relacijama dnevnih migracija, prema Podgorici, Kolašinu i Bijelom Polju. Aerodrom Golubovci u Podgorici od Mojkovca je udaljen 100 km, Mojkovac preko luke Bar ima vezu sa morem. Planine Sinjajevina i Bjelasica otežavaju veze sa istokom i zapadom. Može se zaključiti da teritorija opštine Mojkovac ima dobru vezu sa svim vidovima saobraćaja.

Pripremio: Darko Smolović

Literatura:
Jevrić M. (1984): Stanovništvo opštine Mojkovc, Beograd.
Mikulić M. (1983): Mojkovac ratna i revolucionarna prošlost, Mojkovac.
Prostorno urbanistićki plan Opštine Mojkovac do 2020.
Rakočević R. (2005): Mojkovački kraj ljudi vrijeme i dogašaji 1870-2005. Podgorica.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here