SHARE

vlaga-v-stanovanjuDnevna raspodjela relativne vlažnosti uglavnom je obrnuta u odnosu na dnevnu raspodjelu temperature vazduha. Dnevna relativna vlažnost je najveća ujutru, a najmanja u podnevnim satima, kada je temperatura najviša. Dnevna raspodjela relativne vlažnosti nije identična u priobalnim prostorima, gdje je povišena i u unutrašnjosti kopna nad kojim je vazduh suvlji. Dnevna raspodjela vlažnosti iznad okeana potpuno korenspondira sa dnevnom raspodjelom temperature vazduha. Vodena površina dovoljno isparava, pa će vazduh iznad nje biti zasićen vodenom parom. Maksimalna količina vodene pare u ovom vazduhu javlja se pri maksimalnim temperaturama vazduha, a minimum pred izlazak sunca. Dnevna raspodjela vodene pare može imati i drugačiji tok. Ovo posebno dolazi do izražaja tokom ljeta, kada se, slično raspodjeli vazdušnog pritiska, u toku dana mogu javiti po dva maksimuma i minimuma. Prvi minimum relativne vlažnosti se javlja u ranim jutarnjim satima, najčešće oko 4 sata, a drugi u rano popodne oko 15 sati. Prvi maksimum sadržaja vodene pare u vazduhu javlja se ujutru oko 9 sati, a drugi oko 21 sat. Drugi minimum sadržaja vodene pare u vazduhu objašnjava se uzlaznim konvektivnim strujanjem vazdušnih masa, koje vlagu sa površine zemlje podižu visoko u atmosferu. U ranim večernjim satima konvekcija slabi, pa nastupa drugi maksimum vlage u vazduhu.

640px-humidity-in-polipoli-state-parkKada je relativna vlažnost u funkciji samo temperature vazduha, onda je njena godišnja raspodjela obrnuta od raspodjele temperature. Postoji kontinentalni i okeanski tip godišnje raspodjele relativne vlažnosti. Kontinentalni tip ima maksimum zimi, a minimum ljeti, dok je kod okeanskog tipa godišnja raspodjela obrnuta. Relativna vlažnost može se povećati učešćem veće količine vodene pare, a da se pri tome temperatura bitnije ne mijenja. Ovo nastaje u advekciji vodene pare velikih razmjera. U njih spadaju monsunski tip godišnje raspodjele relativne vlažnosti. U njemu se maksimum relativne vlažnosti javlja tokom ljeta, kada advekcija vodene pare nadjača uticaj povećanja temperature. U tropskom tipu godišnje raspodjele relativne vlažnosti, maksimum se javlja u kišnom razdoblju, pa postoje 2 maksimuma, u vrijeme ekvinokcija kada se javljaju zenitne kiše i 2 minimuma između njih. U visokim planinskim područjima umjerenih geografskih širina, relativna vlažnost je viša ljeti nego zimi, što je posljedica jače ljetnje difuzije i turbulencije vlažnog vazduha. U geografskom pojasu između 30° N  i 30° S, relativna vlažnost je veća ljeti nego zimi. U ovim geografskim širinama ljeto je kišno razdoblje, a zimi nesto sušnije. U višim geografskim širinama relativna vlažnost je veća zimi nego ljeti, što je direktna posljedica temperature. U istim geografskim širinama udio relativne vlažnosti nad okeanima je obrnut. Na sjevernoj hemisferi, u područja niske relativne vlažnosti spadaju zapadni djelovi Sjeverne Amerike, te pojas Sahare preko Bliskog istoka, do centralne Azije. Na južnoj hemisferi to su široka prostranstva u Australiji, južnoj Africi, te južnom dijelu Južne Amerike.

humidity-hysitron-inc

Pripremila: Jovana Bigović

Literatura:
Spahić M. (2002): Opća klimatologija, Geografsko društvo Federacije Bosne i Hercegovine, Sarajevo.
Dukić D. (1998): Klimatologija, Geografski fakultet, Univerzitet u Beogradu, Beograd.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here