SHARE

Nacionalni park Lovćen je osnovan 1952. godine, i zahvata površinu od 6 220 ha. Za razliku od ostalih nacionalnih parkova u Crnoj Gori, koji imaju naglašenu rekreativnu funkciju, Lovćen je nacionalni park kulturno-memorijalnog obilježja. Planina se nalazi u jugozapadnom dijelu Crne Gore, između Skadarskog basena, Bokokotorskog zaliva i Budvanske rivijere.

Planina Lovćen je udaljena od mora svega 4-5 km, a njenu najvišu tačku predstavlja vrh Štirovnik (1 749 m). Ovu planinu karakterišu brojni kraško-glacijalni elementi reljefa. Lovćen pripada grupi planina Dinarskog sistema, koja se prema bokokotorskom i budvanskom primorju spušta strmo, dok se prema kontinentalnom dijelu spušta blago i postupno. Prostor planine Lovćen je izgrađen od karbonatnih sedimenata, što je uslovilo stvaranje brojnih kraških oblika u reljefu, kao što su karstne površi, karstna polja, doline, vrtače, uvale, škrape, jame i pećine i drugi oblici površinskog i podzemnog reljefa. Pored navedenih kraških oblika, na prostoru NP Lovćen prisutni su i tragovi glacijalne erozije u obliku morena, kao i tragovi fluvijalne erozije (skrašćene suve, viseće i slijepe doline).

Njegosev muzolej na Lovcenu

 

Klimatske karakteristi koje su prisutne na prostoru Lovćena su specifične, jer se on svojim položajem nalazi između dvije klimatske oblasti. Na ovam prostoru se ukrštaju uticaji sredozemne, planinske i umjereno – kontinentalne klime. Maksimalna temperatura na prostoru Lovćena, zabilježena je na stanici Ivanova korita, i iznosila je 30° C u avgustu mjesecu, dok je minimalna temperatura koja je izmjerena iznosila -19° C, a zabilježena je u januaru mjesecu. Srednja godišnja količina padavina koja se izluči na ovom prostiru iznosi 2 500 – 3 600 l/m2. Vjetrovi koji se javljaju na prostoru Lovćena su jugo, bura i hladni i suvi vjetar koji duva s kopna na more. Tokom zimskih mjeseci, sniježni pokrivač se može zadržati i do 120 dana.

Na prostoru Lovćena nema stalnih površinskih vodenih tokova, već je usled procesa karstifikacije, prisutan veliki broj podzemnih tokova. Izuzetak čini podgorina Lovćena, gdje se javljaju vrela i izvori: Obod, Obzornica, Podgorička vrela i dr. Prema svojim karakteristikama, svakako treba spomenuti izvor na Ivanovim koritima, koji je stavljen pod posebnu zaštitu i kaptiran je još u XIX vijeku.

Lovcen

Zemljišta koja se javljaju na prostoru NP Lovćen, mogu se svrstati u dvije grupe zemljišta: grupa smeđih zemljišta, i grupa crnice ili buavice. Smeđa zemljišta su se razvila na flišu i krečnjacima, dok su crnice (buavice) obrazovane na erodiranim krečnjacima i zavhataju veći prostor NP Lovćen nego smeđa zemljišta.

Vegetacija Lovćena je dobro proučena. Šume na prostoru parka čine oko 70 % (4 299 ha) ukupne povšine Nacionalnog parka, dok preostalih 30 % čine pašnjaci, livade oranice, kamenjari i dr. Vegetacioni pokrivač je predstavljen velikim brojem endema i relikta, rijetkih i zaštićenih biljaka, ljekovitog, aromatičnog, medonosnog i dekorativnog bilja. Šumski pokrivač je predstavljen vrstama ko što su: bor, crni grab, bukva, munika, jasen, srebrna lipa, smrča, ariš i dr. Zeljaste i drvenaste biljne zajednice predstavljene su sa 1 300 vrsta, od kojih su mnoge endemi, rijetke biljke, ljekovito i aromatično bilje. Treba istaći da je do sada na prostoru parka registrovano i oko 200 vrsta gljiva.

lovcen1 (1)

Životinjski svijet NP Lovćen je raznovrstan. Fauna gastropoda (puževi) je predstavljena sa 34 endemične vrste. Entomofauna (insekti) je predsavljena sa velikim brojem vrsta, od kojih treba istaći: mrave, muve, lastin repak, jedarce, apolonov leptir, jelenak, nosorožac. Vodozemci su zastupljeni vrstama: mali mrmoljak, glavati mrmoljak, zelena žaba, žutotrbi mukač i krastača, dok su od gmizavci prisutni: šumska kornjača, oštroglavi (plavi) gušter, mosorski gušter, zelembać, veliki zelembać, bjelouška, riječna bjelouška, poskok, zidni gušter, kraški gušter, šarka. U ornitološkom pogledu, Lovćen odlikuje 200 vrsta koje se ovdje gnijezde ili imaju status migratornih vrsta, od koji treba spomenuti: cvenorepa grmuša, crnoglava travarka, crvendać, brgljez kamenjar, jarebica kamenjarka, slavuj, sojka i dr. Fauna sisara je predstavljena sa velikim brojem vrsta, a spomenućemo samo neke od njih: ježevi, krtice, slijepi miševi, zečevi, vjeverice, miševi, puhovi, srne, divlje svinje, sivi vukovi, riđe lisice, šakali, medvjedi i dr.

Pripremio: UrnGiS

Literatura:
Radojičić B. (2008): Geografija Crne Gore, prirodna osnova, knjiga I. DANU, Podgorica.
Dragomir M. Kićović, Dragana L. Vujanović, Predrag N. Jakšić (2008): Osnove zaštite i unapređenja životne sredine. Univerzitet u Prištini sa sjedištem u Kosovskoj Mitrovici i Visoka turistička škola strukovnih studija u Beogradu. Kosovska Mitrovica i Beograd.
Nacionalni park Lovćen. Plan upravljanja 2011 – 2015.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here