SHARE

To su duboke depresije, koje su zatvorene ili poluzatvorene, a izdužene u pravcu pružanja slojeva. Dugačke su od 2 do 60 i više km, a široke od nekoliko stotina metara, pa do 10-15 km. Dno im je ravno i izgrađeno od aluvijalnog materijala i gline. Ona nastaju u onim oblastima, gdje je krečnjačka masa znatne debljine i velikog rasprostranjenja. U kraškim poljima se često javljaju humovi, i predstavljaju uzvišenja u obliku brežuljaka koja su izgrađena od krečnjaka, čija visina dostiže i nekoliko desetina metara.

Prema genetskoj klasifikaciji polja se dijele na: tektonska, erozivna i kraška polja. Tektonska postaju usled tektonskih pokreta, a erozivna postaju ne samo djelovanjem kraške, već i radom drugih erozija (fluvijalne, glacijalne, abrazione) Kraška polja nastaju radom kraške erozije, srastanjem vrtača i uvala u jedinstvenu cjelinu.

Prema hidrografskom režimu, kraška polja mogu biti suva, stalno i periodski plavljena.

Značajnija kraška polja u Crnoj Gori su: Njeguško, Grahovsko, Dragaljsko, Cetinjsko i Nikšićko.

Pripremili: Marko Čabarkapa, UrnGiS

Literatura:
Dragutin Petrović, Predrag Manojlović, Geomorfologija, Geografski fakultet Beograd, 2003.
Jovan Cvijić, Geomorfologija II, SANU, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd, 1996.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here